هفته پیش از قزوین اومدم تهران؛ انگاری که یه تیکه از وجودمو گذاشتم و اومدم. امروز از تهران رفتی اصفهان؛ همه زندگیمو با خودت بردی.... این تکه تکه شدنا رو تا کی دووم بیارم؟ تا کی به خودم، خودمون، بگم عوضش قدر همو بهتر میدونیم؟ تا کی اشک بریزم و بازم ته

امروز بیست و نهمه مرداده. دیروز- 28 مرداد حدود 8 شب- ما عقد کردیم. راستش این مدت تو یه دفتر دیگه واست نوشتم. یه سری هاشو خوندی، یه سریاشم نه. خیلی دوست دارم اینجا و روزانه واست بنویسم ولی نمیشه که بشه. به هر حال تو و مامان رفتید نمایشگاه خانوم ها [کت

سلام. امروز یکهویی سری به اینجا زدم و جالب اینکه پسوردش را هم یادم بود. به نظرم در کل وبلاگ امیدبخشی شده است. با فاصله مینویسم ولی مینویسم. از روز عقد خیلی کارها کردیم... خانۀ منیریه را با کمک هم سامان دادیم؛ یک جاهایی را با هم رنگ کردیم، یک جاهایی ر